متولد 1978 در سنگاپور، ساکن برلین از سال 2021

کار سیم چی یین تحقیقات عمیق را با داستان­سرایی صمیمی ترکیب می­کند. او تاریخ، حافظه، درگیری و مهاجرت را با استفاده از عکاسی، فیلم، صدا، متن و مطالب آرشیوی، در یک تمرین چند رشته­ای بررسی می­کند.

چی یین در سال 2017 به­عنوان عکاس جایزه صلح نوبل توصیه شد و یک نمایش انفرادی برای موزه مرکز صلح نوبل در اسلو در مورد سلاح­های هسته­ای ایجاد کرد که ترکیبی از نصب ویدئو و عکاسی ثابت است. پروژه­های قابل­توجه دیگراو عبارتند از: یک روز ما می­فهمیم، کاوش در­حال­انجام از تاریخچه جنبش مقاومت ضد استعماری در مالایا بریتانیا در اوایل جنگ سرد، مرگ برای نفس کشیدن که داستان مرگ آهسته معدنچی طلای چینی از "ریه سیاه" است. بیماری و شن های جابجا شده، یک تحقیق بصری در حال انجام در مورد وابستگی جهان به یک منبع تجدید ناپذیر.

آثار او در دوسالانه استانبول (2017)، در موسسه هنرهای معاصر سنگاپور، فضای عکاسی Annenberg در لس آنجلس، موزه هنر مدرن Gyeonggi در کره جنوبی و سایر گالری‌ها و موسسات در اروپا، ایالات متحده و آسیا به نمایش گذاشته شده است. آثار سینمایی و چند رسانه‌ای او همچنین در جشنواره‌های Les rencontres d’Arles و Visa pour l’Image فرانسه و جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور به­نمایش درآمده است. او برای نشریات جهانی مانند مجله نیویورک تایمز، تایم، نشنال جئوگرافیک، نیویورکر و هارپرز بازار کار کرده است.

چی یین برای دو مدرک اول خود تاریخ را در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن خواند و به مدت یک­دهه قبل از اینکه در سال 2011 پزشکی مستقل بصری را ترک کند روزنامه‌نگار و خبرنگار خارجی بود. او در­حال حاضر نیز کاندیدای دکترا با بورسیه در مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن است.

چی یین در سال 2018 نامزد مگنوم شد

گردآوری و ترجمه مجموعه کتابهای دیجیتال "بررسی زندگی و آثار عکاسان مگنوم" توسط کاربر گرامی سایت وانپیکس 1pix.ir  جناب آقای "محمود امیری" انجام شده.