.jpg)
امین خسروشاهی
موضوع : کهنسالی
4%
امتیاز
۱۳۸۹/۱۲/۱۴
بازدید : 15 نظرات : 19
https://1pix.ir/i/aahy
:
آرش شکورزاده بلوری
پاسخ
طبق معمول.. مستند اجتماعی و تقریبا بدون نقص... سوژه یابی عالی، اما ای کاش کادر از لبه های ایینه وگل ها کمی بیشتر فاصله میگرفت... احساس میکنم گل های خشک شده نمادی از آرزوهای پیرزن هستند... موفق باشی و سر بلند...
امین خسروشاهی
شاید - باید از خودش پرسید
ناصر گل نظری
پاسخ
درود ... واقعا مثل همیشه دید تون قابل تحسینه ... یه حس خاصی داره
رامین صفاری
پاسخ
سلام یک حس جالبی داره .مثل اینکه بعد از یک عمر زحمت حالا راحت خوابیده و منتظر آرامش بدون توجه به این دنیا. یک آرامش ابدی
امین خسروشاهی
فضا جز این را به مادربزرگ ها هدیه نمی دهد
محمدگودرزیان
پاسخ
سلام ترکیب خوبی بسته اید نوعی ارتباط وهماهنگی تامل برانگیز بین المانهای این عکس برقرار است. موفق باشید
امین خسروشاهی
از توجهتون ممنونم
محمد نیک روش
پاسخ
ایده کلی ثبت خیلی زیباست . ولی ای کاش از گل های طبیعی استفاده می کردی و همچنین چون گلهای رو تازه چسبوندی چسب نواری استفاده شده خیلی برق میزنه , میتونستی تو ادیت اونها رو برداری !. در کل کار قشتگیه
امین خسروشاهی
سلام.خدمت دوست عزیز جناب نیک روش گرامی عرض کنم عکس در خانه سالمندان و در روز جهانی سالمندان و در جریان یک برنامه خبری ثبت شده.لذا بنده مجاز به هیچ دخل و تصرفی چه در هنگام ثبت و چه بعد از ان نیستم. از نظر و توجه شما ممنونم
محمد رضا گودرزی
پاسخ
المان ها در این قاب یشدت حساب شده اند آپینه ای که شکندگی زندگی را فریاد می زند و گل های مصنوعی ای که نشانه ای از حیات ندارند اما نمایشی مضحکی هستند از زنده بودن(از گذشته بی طراوت) تقلا بی هوده مان برای ماندن فم ناک است ...
امین خسروشاهی
... و اینگونه همه چیز ناگهان معنا پیدا کرد
آرش نصیـری
پاسخ
با سلام دید هنرمندانه اینجاست که خود را نشان میدهد با دیوار سخت زندگی روح چون ایینه هیچ انسانی همخوانی ندارد.... این دل بستن به رفتن هدیه ای به دنبال خواهد داشت و گلهای دیوار نمادی برای این باورند شاد باشید
حمید رضا معدنی
پاسخ
اقای خسرو شاهی سلام افسوس که ایام جوانی بگذشت حالی نشدوجهان فانی بگذشت ثبت زیبای شما قا بل تحسین است سلامت بمانید و شاد
بهمن پرندین
پاسخ
عکسی ساده و قوی را پیش روی خود داریم سوژه اصلی ارتباطات معنی داری را با المانهای مختلف درون این اثر دارد. تنهایی و کوچکی وی در قسمت کناری کادر خود حکایت آشنایی است هرچند در همان گوشه رنگهای زندگی بخش اطرافش را گرفته اند اما گویی زندگی در حال رخت بر بستن از بدن نحیفش است. گلهای پلاستیکی که در سینه دیوار جای گرفته اند با یک مراقبت ساده رنگ و روی خود را باز می یابند اما پیرزن نه . پیرزن می رود اما گلها نه . و جالب اینجاست که بیننده با دیدن پیرزن تحت تاثیر قرار می گیرد اما با دیدن گلها حس خوبی ندارد. خط عمودی دیوار مرز دو دنیای مختلف را نشان می دهد و رنگ متمایل به زرد دیوار خود گویا ی همه چیز است. آیینه ای ساده . گلهایی ساده . دیواری ساده همه به سادگی و صفای پیرزن گواهی می دهند و به گمانم با او نیز می روند. سادگی و تقریبا خام بودن اثر ( عدم ویرایش خاص ) از نکات برجسته اثر می باشد و هماهنگی خاصی با محتوی و فرم اثر دارد. وجود تعادل مناسب و ترکیب بندی کلاسیک نیز از ویژگیهای اثر می باشد و چشم ابتدا بطور سطحی دیوار و گلها را می بیند و سپس به درون آیینه سفر می کند و پس از لحظه ای چشم بین سه راس یک مثلث (پیرزن -گلها - لکه روی دیوار) حرکت می کند. بطور کلی شاهد اثری پرمحتوی و ژرف می باشیم که بیننده را به سادگی به فکر فرو می برد
امین خسروشاهی
لذت بردم از این نقد و گفتار - چیزی که کم به ان بها داده شده و ای کاش که من هم سواد چنین نگاهی را داشتم. به نکاتی اشاره داشتید که حتی منکه در محیط بودم از درک ان عاجز بودم - مرور دوباره و دوباره نکاتی که به انها اشاره داشتید براین کلاس درسی خحواهد بود - از حوصله ای که به خرج دادید ممنونم
بهزاد آزادی
پاسخ
در وحله ی اول که گلها را می بینیم بیشتر داستانه های عاشقانه را به یاد می آوریم و وقتی متوجه پیر زن می شویم زنی تنها را می بینیم که بیمار روی تخت افتاده است.نگاه خوبی داشتین ولی فوق العاده نیست. ترکیب بندی و کادر نسبتا خوبی داشتین یکی از چیزهای که چشم مرا اذیت کرد کامل نبودن سفیدی توی آینه است گویا پای سوژه در گچ باشد و این کامل نبودن از پایین و از بالا اینقدر حد را زیاد داده اید خوب نیستویکم آینه را پایین می اوردید بهتر بود.
امین خسروشاهی
راستش من در تغییر چیدمان عناصر معذورم به 1001 دلیل که می دانید - اما اینکه فوق العاده نیست حق با شما است.
مصطفی نیرآبادی
پاسخ
باسلام این نوع نگاه واقعا ستودنیست هنوز که هنوزه بادیدن عکساتون یاد عکس(ازپس وهم)می افتم.... موفق وموید باشید
امین خسروشاهی
nدرود بر تو دوست نازنین
بهشت تاریک
انروز که بر گونه هایت بوسه زدم دیگر مرا نمی شناختی...