بدون عنوان

محمد جواد شفیعیان ۱۳۹۰/۰۱/۲۲ ۰۰:۵۵:۳۳

پاسخ

آنگاه که رنگها بی جان شدند زندگی همچنان جاری بود.. در انعکاس من در من.. ... چتری از مهربانی یکتا برسرشما ...

آرش نصیـری ۱۳۹۰/۰۱/۲۲ ۰۰:۵۵:۳۳

ممنونم دوست عزیز. موفق باشی

عبدالرحمن مجرد ۱۳۹۰/۰۱/۲۲ ۰۸:۲۵:۳۲

پاسخ

زیباست

آرش نصیـری ۱۳۹۰/۰۱/۲۲ ۰۸:۲۵:۳۲

ممنونم جناب مجرد پاینده باشید

هادی دهقان پور ۱۳۹۰/۰۱/۲۴ ۰۸:۵۴:۵۶

پاسخ

قالب رنگی این عکس، فضاهای کم‌عنصر را به خوبی پوشش داده بود. با این حال، کنتراست سعی دارد، این نقش را به بهترین شکل ایفا کند.

آرش نصیـری ۱۳۹۰/۰۱/۲۴ ۰۸:۵۴:۵۶

ممنونم هادی جان

محمد حیدریان ۱۳۹۰/۰۱/۲۴ ۱۱:۰۲:۱۵

پاسخ

با درود: بی بر و برگ .... خفته در سرمای زمستان....

آرش نصیـری ۱۳۹۰/۰۱/۲۴ ۱۱:۰۲:۱۵

ممنونم جناب حیدریان

پگاه محمدی ۱۳۹۰/۱۱/۲۲ ۰۰:۴۴:۴۰

پاسخ

واقعا زیباست!
چه میشد اگر آسمان انعکاسی از نقش ِ درختان ِ توی ِ آب بود!