زهرا درویشیان
پاسخ
به جای پرتره می بیند. به جای پرتره زنده است. به جای پرتره حمل می کند.
مرتضی توزنده جان
... و دوباره می میرد به جای خودش .
نیما مقیمی
پاسخ
مرتضی این عالیه .... مخصوصا اون نگاه مضطربت که معلوم نیست به کجاست و فروغ ...
مرتضی توزنده جان
هروقت می رم ظهیرالدوله و پیش فروغ .. یه حالی دارم که هیچ جای دیگه ندارم ... همه جای اون جا بوی مرگ می ده نمی دانم چه در توست که می بندد و می گشاید تنها می دانم چیزی در من است که می داند چشمان تو ریشه دار تر از هر گل سرخ است .
بدون عنوان