مادربزرگ

او چه دردمنشانه همه زندگیش را به تو تقدیم می کند .غرور جوانیش را می بینی غروری که اگر آن سالها با هزاران سکه طلا هم می خواستی نمی توانستی بدستش آوری ولی گذر عمر و پیری چه کار ها که نمی کند ..در اولین نگاه که این عکس رادیدم تمام حرف هایی که ^92^^34^رولن بارت^92^^34^در کتاب ^92^^34^اتاق روشن^92^^34^ در باره عکس مادرش حرف زده بود بیادم آمد .نگاه زن نیش می زند /می سوزاند و مرا دوباره آگاه می کند از مسئله زمان و گذر آن....تبریک به آقای اشتری بابت این عکس بسیار زیبا....

نگاهی به اندازه یک عمر. تار موهای سفید روی ژاکت . همه چیز زنده و عالیست. تبریک