بدون عنوان

نمود بارز عصر آهن که انسان را گم و کوچک کرده است. آفرین جناب قربانزاده.

ممنون
و ممنون بابت حس انتظاری که واقعا تونستین توی عکس بمن منتقل کنین..
خطوط کمک زیادی به عکس کردن

ثبتی قابل تامل را مشاهده می کنیم، نشانه بارزی که بر این قاب حکمرانی می کند عصر ماشین است .... انسان موجودی در میان خود ساخته خود ، و چه اسیر در این گذرگاه تاریخ....
گاردریل با شدت برخوردی تند با چشمان بیننده دارد گویی مقاومتی نهفته در خود دارد برای گذر از آن ،راهی بجز جدا شدن ،خطوط دیدگانی، وجود ندارد.
قسمت پایین کادر که سنگینی خاصی دارد نمی تواند چشم را در خود نگاه دارد ناگزیر چشم از قسمت بالای گاردریل به فضای روشنتر کادر می رودجایی که انسان روز مرگی خود طی می کند و در آن سوی جاده، دکل و سیمهای تلفن ،سمت دیگر انسان را احاطه نموده.
گاردریل مظهر جلوگیری از خارج شدن از مسیر (جاده) است و تلفن نماد خبر. این دو باهم انسان را در یک مسیر حاکم شده سوق می دهد.و انسان با کوله بار خود در این مسیر از پیش تعیین شده راهی بجز این ندارد.
بهر حال اثری را پیش روی خود داریم که تعابیر مختلفی را می توان از آن برداشت نمود و این خود دلیلی بر قدرت این اثر می باشد.
با سپاس فراوان از جناب آقای قربان زاده برای خلق چنین اثر گویا و نافذی.

پایان یک رابطه ...
خط بطلانی که بر روی یک زن کشیده شده ...
و تنهائی او در مسیر پیش رو ...
فیگور زن با وجود اینکه کامل نیست زیباست .
ممنون

عکاسانه ای ستودنی پیش روست..
درود