شب‏های بی تو...

لطفا لاگین کنید

محمدرضا انصاری ۱۳۹۱/۰۲/۰۱ ۲۱:۱۹:۴۳

پاسخ

من این کار رو خیلی دوست دارم و از جناب عزیزی بابت به اشتراک گذاشتن این عکس زیبا تشکر می کنم.

افشین عزیزی ۱۳۹۱/۰۶/۱۵ ۱۸:۵۲:۴۶

سپاس گزارم
باعث خوشحالیه که پسندیدید.

زهرا صبوری ۱۳۹۱/۰۲/۰۲ ۰۰:۰۶:۱۱

پاسخ

درود
تبریک برای انتخاب عکس :)

افشین عزیزی ۱۳۹۱/۰۶/۱۵ ۱۸:۵۲:۱۷

درود
ممنونم از لطفتون

احسان قنبری‌فرد ۱۳۹۱/۰۲/۱۷ ۰۴:۴۳:۵۰

پاسخ

سکوت دست نخورده این نیمکت و برگها هرگز مکان استراحت این مرد نیست.. پاییز، شاید معنایی باشد که با خمیدگی مرد و این همه تیرگی در راه و انتها، حاضر، موجه و صاحب کلام است.

افشین عزیزی ۱۳۹۱/۰۶/۱۵ ۱۸:۵۱:۵۷

سپاس از شما جناب قنبری فرد عزیز و گرامی

ربابه سلیمانی ۱۳۹۱/۰۷/۱۹ ۱۴:۲۹:۴۳

پاسخ

همیشه کارهاتونو دوست داشتم...ثبتی مفهومی قوی...حضور نویز کمک شایانی کرده به این موضوع...

افشین عزیزی ۱۳۹۱/۰۷/۲۱ ۱۵:۰۶:۰۵

به بــــه دوست قدیمی
ممنونم از لطفتون خانم سلیمانی، نظر لطف شماست... .

محمد حیدریان ۱۳۹۱/۰۸/۱۲ ۱۴:۲۰:۱۷

پاسخ

استفاده از زاویه نوری برای تابش بر سطح و نیز حضور عامل انسانی به پیوست مود سیاه و سفید تصویر گیرایی را پدید اورده است

افشین عزیزی ۱۳۹۱/۰۸/۲۷ ۰۶:۴۵:۱۵

ممنونم از بازدید و نظرتون جناب حیدریان عزیز.

راحله صبوحی ۱۳۹۱/۰۸/۲۸ ۰۷:۱۶:۲۰

پاسخ

ثبت خوبی است