4%
امتیاز
۱۳۹۱/۰۳/۱۳
بازدید : 6 نظرات : 7
https://1pix.ir/i/aa49
۱۳۹۱/۰۳/۱۳
بازدید : 6 نظرات : 7
پیش از شکل:
آدم ها و حضور آنها در عکس ، یک لحظه ی بی پایان معنی دارند.
شکل:
بزگنمایی و کوچک نمایی البته بوسیله اعوجاج روی یک شی بازتاب دهنده از انسان هایی که در فرهنگ ملی و ایرانی خود آنها را می شناسیم.
شاید عکسی که می بینم مربوط به دوره جنگ باشد و نمایی که حاصل شده از روی انعکاس عکس های جنگ بر روی ظرفی شیشه ای باشد.
اما چیزی که فراتر از مفاهیم درونی عکس جلوه گر است... چهره های یکدست جوان هستند که در هر فرهنگی و کشوری می توان نمونه هایی این گونه دسته جمعی از آنها را یافت، اما چه چیزی باعث می شود بین این و آنها تفاوت قائل شویم: رنگ پوست و مو یا چهره و یا لباس ها ... خیلی باید مضحک باشد این چنین تصوری ... دوباره نگریستن معانی موجهی از این چهر ه ها به ما می دهد اگر چه مربوط به دوره ی جنگ نباشد و شور وشوق و حس و حالی که مشاهده می کنیم چندان زنده و مرتبط نباشد اما باز می توان چهره هایی مصمم را گاه دید که نگاهی به فراسوی یک دوربین و یک عکس دارند... گویی برای عکسی آرمانی درون به دوردست ها خیره شدند ... به چهره ی وسط و پائین که محدب شده است نگاه کنید نشانه های مختص یک فرا عکس را در چهره ی او خواهیم دید.
پس از شکل:
قبل از دیدن هر عکس از هر فرهنگ و آداب و آئینی بیشتر به انسانیت آن می توان نگریست... انسانیتی در ظرفیت کامل جهانی.
سپاس
همچنان مات مبهوت مانده ام...
با یک نگاه بسیار لذت بردم....
موفق باشید