شگفتا که امور بنیادین بشری ، تجسم حقیقت خود را در جسمی بی هیچ صورت می جویند ، از جمله شادمانی . تصنع ِ همیشگی ِ لبخندهای بی قواره و عاری از حدیث ایمان به شادمانی ِ حک شده بر صورت آدمیزادی مان ، در پیکره های منجمد و مقفول این آدمک ها به رخ کشده می شود تا باور سست ما را از حقیقت شادمانی تنبیه کند و شجاعت عکاس برای حفظ رنگ چیزی ست که باید ذکر شود . ما قاب های سیاه و سفید را در تمرکز بر محتوای قاب توجیه می کنیم ، شاید محتوا در یک قاب سیاه و سفید متمرکز می بود ولی این واهمه ای که این جا در این قاب از این واقعیت در صورت تماشای ما می ماند در یک قاب سیاه و سفید یا حتی غرق در بازی های کنتراست و سایه و روشنایی که شاید در مسیر ویرایش بسیاری عکاسان پیش نهاده می شود ، می پوسید و از دست می رفت
درود و تبریک برای این نگاه اصیل به این امر بنیادین و تبریک برای این برداشت دل چسب :-)
سبز و پایدار باشید ...
نقد ها و راهنمایی های شما و دیگر دوستان در به دست آمدن این درک بی تاثیر نبوده است...
تبریک عرض می کنم
با آرزوی ثبت بهترین لحظه ها
ممنون ، با آروزی موفقیت برای شما....
بنده هم انتخاب عکس تان را در بخش عکس های برگزیده تبریک می گویم...ثبت زیباوشایسته یود.
از دیدن ثبتهای خلاقانه ی شما همواره لذت برده ام.سپاس
ثبت های شما هم پر از احساس و تفکر است. موفق باشید.
موفق باشین....
با آرزوی موفقیت برای شما...
درود و تبریک برای این نگاه اصیل به این امر بنیادین و تبریک برای این برداشت دل چسب :-)
سپاس بابت نقد...
ما جامه های با رنگ های شاد برتن می کنیم .اما شادی در درون ما مرده است...
و دست مریزاد