هر چند پرتره ی محیطی با مفهوم و نگاهی عمقی به انسان ارسال شده است اما دیدن این فرم می تواند استعداد عکاس را به بیننده منتقل کند . این که پرتره محیطی فقط چهره بسته ی یک مرد نیست. و یا یک پیر زن در حال عبور. پرتره می تواند یک نور و انعکاس یک انسان باشد که تنها در یک نقطه خلاصه شود. پس این نور و این حالات و برجستگی هایی که بیش از هر چیز فرار و دوری و درد هارا به بیننده منتقل می کند یک پرتره ی محیطی است که می تواند حالات متفاوتی را بدون دیدن چهره ی زیرین بیننده را تحت تاثیر قرار دهد. حالا چه فریم تکراری باشد و چه هماه با خلاقیت. مهم اثر بخشی و شناختی است که یک عکاس به بیننده می خوراند.
اینکه توجه مدل یا سوژه در عکاسی به دوربین جلب می شود چالشی جالب برای عکاسان مستند است؛ اما به دور از بسط سبک های رایج، عمدتا با وجهه ساختاری [ساختن] تا گرفتن، بویژه پرتره همواره مرا برای رسیدن به ویژه گی های شخصیتی و... سوژه ها مواجه کرده
تشکر از توجهتان جناب عامری...
تشکر از توجهتان جناب عامری...