عکس خیال انگیزیست که علاوه بر ماهیت انتزاع گونه اش، به این درخت بیجان موجودیت و هویت بخشیده ست، به سانِ یک انسان... ، ( انگار مرده ست و دارند روی زمین می کشند اش!) شاید عنوانِ ؛ این پیکرِ بیجان؛ ( در صورتِ نزدیکی ایده ی عکاس به ذهنیتِ من) رهنمون مخاطبان باشد.
به نظر من این عکس با مخلوط فضا و مفهوم و نور توانسته است به همراه ادیت مناسب و منطقی بیننده را درگیر خود کند.درخت افتاده بر زمین و شاخه های بریده و بی جان این درخت در فضای موهوم و گرفته و همنوایی درختان استاده در انتهای قاب مفاهیم خوبی را برای بیشتر دیدن و خوانش عکس فراهم آورده است.
عکاس ،بواسطه استفاده از درخت سرنگون شده ،سعی دارد آنرا به انسانی مرده تشبیه سازد،این امر بواسطه شکل درخت و شباهتش به اندام انسان و همچنین فضای مه آلود و موهوم،تقویت یافته است.
پس زمینه شلوغ کمی از زیبایی کار کاسته است.
عکاس ،بواسطه استفاده از درخت سرنگون شده ،سعی دارد آنرا به انسانی مرده تشبیه سازد،این امر بواسطه شکل درخت و شباهتش به اندام انسان و همچنین فضای مه آلود و موهوم،تقویت یافته است.
پس زمینه شلوغ کمی از زیبایی کار کاسته است.
پس زمینه شلوغ کمی از زیبایی کار کاسته است.
پس زمینه شلوغ کمی از زیبایی کار کاسته است.