بدون عنوان

در نگاهی مالیخولیایی و وهم آلود ،شاهد عکسی هستیم از انسانی که در حالتی خاص به پهلو خوابیده است.نوع فیگور و ادیت و نورپردازی خاص،همگی حاکی از عجز و ناتوانی و درماندگیست،گویی انسان در انتهای بیچارگی و فقر،در گوشه ای تنها رها شده است.لاغر بودن بدن و سایه مهره های بدن که بوضوح دیده می شود،در ایجاد این حس،سهم اساسی را داراست.