بدون عنوان

دروود بر شما. ثبت لحظه ای خوبی است

خوب: (بدون در نظر گرفتن ویرایش) از معدود عکسهای این دوره که درآن از رنگ زرد استفاده ی ابزاری -به صرف تناسب با موضوع دوره- نشده است. درصد بالایی از عکسهای حوزه ی مستند بدون پیش زمینه ی قبلی مثلا جهت ثبت رویدادها و اتفاقها گرفته میشوند. بهمین خاطر اگر رویداد تاریخ مصرف داشته باشد با انقضای آن عمر عکس هم به پایان میرسد(مثل عکسهای 13 آبان 7سال قبل) متقابلا هر چه رویداد پر رنگتر و ماندگار تر، عکس هم ماندگارتر خواهد بود( عکس همافران در بهمن 57). بهمین دلایل شاید- مخاطب عکس مستند زیاد انتظار خلاقیت، ترکیب بندی و رعایت سایر قواعد رایج را از عکاس ندارد و عناصر بیربطی هم اگر در عکس باشد به دیده ی اغماض با آنها برخورد میشود. اما در این میان هم هستند عکاسانی که عکسهای مستند را با وسواس ثبت میکنند و حتی در ازدحام ها هم چشمانشان را لنز دوربین کرده و منتظر لحظه های خاص میمانند.
بد: اصرار بیدلیل بر کمیت ها و کاهش کیفیت کلی کار. چه اصراریست حتما این همه آدم در قاب باشد که کار برای ادیتور دشوار گردد؟ آنهم وقتی میشود با تعداد کمتر زنان قاب را کوچکتر و بدون ایراد بست
زشت: متاسفانه علیرغم کلیت خوب و جالب عکس در ویرایش عجله یا عدم تسلط بر ویرایشگر باعث بروز اشکالات فاحش ویرایشی شده است. تکرار دقیق زن کوتاه قد، تفاوت رنگ بالا و پایین یک سربند، تکه های سربند و مقنعه ی بیصاحب در چند جا و ... بشدت ارزش کیفی/بصری قاب را کاهش داده است

دقیقا هیچکدام. نظر ایمان دیناروند رو نوشتم فقط