ابرهایی که انگار از سرزمین Franco Fontana کوچ کرده اند و حس تاثیرگذاری را به عکس بخشیده اند...
...
پ.ن: ویرایش نیاز به بازنگری دارد: هرچند در سیستمی (تبلت) که من این عکس را بارها مشاهده کردم، لکه ای ندیدم ، و از این بابت پوزش می خواهم.
ابی ارام رنگ غالب عکس است و در همنشینی با سکوت و لطافت محل فضایی سرشار از ارامش ساخته و این ارامش بقدری قاب رو اکنده کرده که ورود چندلکه ابر تیره تاثیری بر حس بیننده نمیگذارند. حجم کوچک انسان در تقابل با حجم وسیع طبیعت جالبه ولی فضای اسمان این عکس رو اصلا نمیپسندم. چیدمان ابرها در سازگاری با فضای نیمه ی زیرین قاب نیست
فکر کنم باید دستی به سر و صورت سنسور دوربین تون بکشید.
غبار گرفته
...
پ.ن: ویرایش نیاز به بازنگری دارد: هرچند در سیستمی (تبلت) که من این عکس را بارها مشاهده کردم، لکه ای ندیدم ، و از این بابت پوزش می خواهم.
روی کدام تخت
زیر کدام سنگ
فرقی نمی کند
تنها
همیشه تنهاست...
درود بر شما ثبت فوق العاده زیبایی شده
موفق باشید در پناه حق