چقدر خوبه این عکس. المان انسانی واقعا در بهترین شکل ممکن استفاده شده . انسانی نا امید با کوله باری که احتمالا چیز ارزشمندی هم در اون نیست ولی باز اون رو به سختی به دوش میکشه از تنها دری که جلوش بازه میگذره تا به سمت نور بره.
عظمت دیوار در مقابل انسان، و پنجره های بسته و وجود اون پنجره باز و در عین حال مبهم همه فوق العاده اند. انگار اینجا آخر دنیاست.
خسته نباشیدجناب روحی .
عظمت دیوار در مقابل انسان، و پنجره های بسته و وجود اون پنجره باز و در عین حال مبهم همه فوق العاده اند. انگار اینجا آخر دنیاست.
نکته ای رو لازم دونستم اشاره کنم : اون درب هست که باز شده ، نه پنجره خانم شریفی ...
عکاس باشید .