تنهایی

سلام
مستند بی نهایت جذابی شده . شاید در نگاه اول معمولی به نظر بیاد ولی با دقت و واکاوی عناصر داخل کادر میشه به خیلی از این مفاهیم رسید
کادر توسط اون جدول به دو قسمت تقسیم شده و اون جدول حایلی شده بین فرد و جمع
وقتی نقاط موکد کادر رو مورد بررسی قرار می دهیم میشه به راحتی به این نکته رسید که شروع جدول که نقش حایل رو داره دقیقا از روی گولد پوینت اتفاق افتاده
2/3 سمت چپ کادر و آن جمع که دارن عکس یادگاری میگیرن کامله به خودی خود و اصلا حضور فرد تنها به چشم نمیاد ! دقیقا همانند مفهوم ...
او در بین جمع جایی ندارد چه در عالم واقعیت ، چه در نگاه عکاس و ساختار وی
اما 1/3 سمت راست کادر به خودی خود کامل نیست و شدیدا مکملی می خواهد برای اثبات وجودش
نگاه سوژه به سمت چپ چیزی را می بیند که ما نمی بینیم ! ما جمعی شاد میبینیم بعد از فراقت از بازی فوتبال خیابانی و او جمعی می بیند که وی به او تعلق ندارد و البته با حسرت
اما شاه بیت این غزل آن نقاشی رو دیوار است ...
شاید دوست خیالی اوست
دقیقا در 1/3 سمت راست . در محدوده ی تنهایی سوژه و محبوس در اندیشه او
تنها دست دوست خیالی جسارت عبور از این حصار را داشته است
دستی که به دوستی گشاده شده
................................
میشه ساعت ها در مورد تک تک شخصیت های این عکس صحبت کرد
میشه در مورد ژست سوژه صحبت کرد که چطور سیخ و مودب ایستاده
میشه در مورد آن توپ صحبت کرد که مرکز ثقل 2/3 سمت چپه و اون بچه ها رو دور هم جمع کرده
میشه در مورد نگاه اون جمع صحبت کرد که هیچ کدامش به سمت کودک تنها نیست
................................
این عکس تنهایی مطلقه ، عکسی که تنهایی رو ساعت ها سروده
ممنون از شما امیر جان ، یکی از بهترین کارهای شماست
موفق تر باشید

سلام.
امیر عزیز راه یابی اولین عکس تو به گالری تبریک میگم.
بعضی از عکس ها جوری هستن که خودت از خوب بودنشون مطمئنی.
تو نگاه کول 2 جهان متفاوت میبینی.
که یکی پر از خوشحالی و شیطنت و شادی
و دیگری پر از فکر و تنهایی و بغض
بسیار زیباست.

این عکس رو قبلا دیدم و با دیدنش هر باز لذت می برم...قبلا هم گفتم...بعضی عکسها واقعا ادم رو میخکوب می کنه...این عکس هم برای من دقیقا همین حس و حال رو داشت اولین باری که دیدمش..نقدهای زیبای دوستان هم گواه این تاثیرگذاریه......تنهایی و حس پسربچه تنها اینقدر تاثیرگذاره که در مقابل همه اون بچه ها که در حال شادی و گرفتن عکس یادگاری هستند به چشم میاد....با آقای نظری موافقم که در نمایش این دو دنیای عجیب ما ادمها خیلی موفق بودید.....ممنون از شما

این تنهایی چقدر شبیه ^34^ کودکی من ^34^ است
http://picu.ir/1pix/Image-40669

عالیه دوست عزیز ;)

واقعاً زیباست و پر از حس نوستالژیک همانگونه که دوستان در نظرات خود مفصل بیان نمودند.