بدون عنوان

چه جای خالی سنگینی...کادر کاش کامل بود..

راستش این عکس برام مفهوم خیلی خوب انتقال دادواین عکسو دوست داشتم . خسته نباشید اقای علوی.

سلام ...
فرم را که ساده می کنی به پرسپکتیو چند سویه می رسی . امتداد خطوط قوی موجود در ثبت با توجه به شکل هایی که ساختار اصلی آن را شکل می دهند ، نگاه بیننده را در کنج دیوار گرفتار می کنند . جایی که عصا در آنجا قرار دارد و عکاس میخواهد نگاه را معطوف آن کند .
http://upload7.ir/uploads//42f71af3497e50a63dcb08478b7102e17a854776.jpg
سایه را که میبینی ( چسبیده به خط کادر در سمت راست) اول بار می پنداری دست عکاس به خطا رفته اما با کمی درنگ به این فکر میکنی که شاید پدربزرگ هم اکنون رفته است !
سایه اش گواه آن است ...
بدون عصا ، جایی که عصا دیگر کاربردی ندارد . سایه ها بسیار هوشمندانه و ظریف مورد استفاده قرار گرفته اند و گویی تمام بار معنوی ثبت را به دوش می کشند ...
در ذهنم گوشه ی کات شده زیرانداز پدربزرگ را نتوانستم بسازم ! کاش ذهن مخاطب که در چالش با مفهوم این عکس بود را درگیر گوشه ی زیرانداز نمی کردید .
موفق باشید

یک جای کار

می لنگد

پدر بزرگ

دیر به خانه میرسد

مشکل از کفش هایش نیست

شاید عصایش

پوکی استخوان گرفته باشد...

و خانه ای پر ز مهر برگ گل
و اتاقی پر ز عطر گل مریم...

چقدر جالب شده.جای پدربزرگ یا مادر بزرگ واقعا خالیست.