بدون عنوان

پوشیدگی و ابهام این پوشیدگی نخستین وجهی از عکس ست که جلب نظر می کند، اگر کمی چشم را در قاب گردش دهیم و سریع نگاه کردن به عکس را تمام نکنیم متوجه همسانی شکل سنگ و پوشش موجود می شویم، این مورد اگرچه که در معنا و در هنگام گرفتن عکس، حتی مورد نظر نبوده باشد، اما به عکس جایگاه بصری بسیار خوبی بخشیده، و در تفاسیر و تاویلهادریی که می توان بر عکس داشت تاثیز گذارست. در مراحل بعدی نگاه به عکس نوعی پارادوکس قلت به کثرت نیز دیده میشود.

به نظرم چیزی بیش از تعبیر زیبا و به جای بانو شادی آفرین آرش ( پارادوکس قلت به کثرت) نمی توان گفت. سپاس از هر دو بزرگوار