ماهی سیاه کوچولو

سلام

تکثرگرایی در عین وحدت و بالعکس، استفاده نمادین از کلید واژه تکرار که در قاب های همگن نمود پیدا کرده است. کنایه ای عاشقانه در لابلای مضامین متعدد از دل این فضای متکثر که منجر به وحدت در نگاه از سوی عکاس شده است، گویی عکاس با گریزی به داستان ماهی سیاه کوچولوی صمد بهرنگی در التهاب وصل و در تب و تاب خواستن به آسمان نگاهشس دوخته شده است، نگاهی که رو به سوی بی کرانگی دارد و در این وسعت بی انتها به سوی هیچ در سیطره زمان به گردش در آمده است. هویتی عجین شده با قهرمان داستان(ماهی سیاه کوچولو) که زاییده تفکرات شخصی هنرمند با شخصیت درونی قصه است که نوعی ابهام زدایی ذهنی در مخاطب ایجاد کرده است، و گویی در لابلای این تکرار چیزی که سبب الهام در عکاس شده همین دغدغه اوست که به شکلی کاملآ سملیک در قالب نشانه های واضح در معرض قضاوت مخاطب قرار داده شده است. آیا شخصیت درونی قصه به دریا(نهایت عشق) خوهد رسید یا همچون ماهی سیاه کوچولوی قصه صمد بهرنگی طعمه (هوی و هوس)مرغ ماهیخوار خواهد شد، بهرحال در لابلای این داستان می شود برداشت های دیگری داشت. سپاس خانم شاهین

لزوم تاکید و تکرار در این عکس و استفاده از پزهایی که غالبا از درونیات نشات می گیرند و در صدد آشکار سازی لایه های مخفی از آن به شیوه های نه چندان آشکار هستند، دعوت مخاطبست به اکتشاف، این اکتشاف در نهایت این تکرارها حضور نوعی روزمرگی را در ذهن متبادر می کند و حسهایی که به همراه روزها تکرار نی گردند د انسان ناخواسته اسیر آنهاست. پرداختی روانشناسانه که کنشهای این مجموعه را در غالبی از تکرر به تصویر می کشد.