سهیل زندآذر
پاسخ
اجرای این کار رو دوست دارم و چیزی متفاوت تر ازاجراهای قبلی شماست وممنون از ارسال
کوشان جزایری
مرسی دوست عزیز
ناصر گل نظری
پاسخ
سلام آقای جزائری عزیز باز هم مثل همیشه کارهای متفاوت و معنا گرای شما رو دوس دارم و دنبال میکنم این تفاوت دید شما عالیه
کوشان جزایری
مرسی
محمد رضا گودرزی
پاسخ
آرامش مرگ.... دوزخ روزمرگی .... در شبی که زنده بگور را می خوانی و گوش به زنگ صدای آرام او مانده ای چقدر بیداری عذاب آور است چقدر روز میتواند کسالت بار باشد به امید شبی دیگر و زنده بگوری دیگر
کوشان جزایری
متشکر از نظر شما آقای گودرزی
محمدرضا معصومی
پاسخ
داشتم به این فکر میکردم که یه کار اپیزودی یا یه کار پاره پاره مثل کار تو قائل به بافته یا مفهومی در پس این نوع ارائه نهفته است . خوب ، داستان رو از پایین میبینم ، در واقع از پایین شروع میشه ، با نشانه ای به اسم پا ، مستقر بر روی نشانه ای به نام بستر ، که سراسر کادر کشیده شده ، نشانه ای دیگر هست به اسم کتاب زنده به گور صادق هدایت با نگارش فلسفی خاص ، پس از اون تلفن به عنوان نمادی از یه نوع ارتباط ، اینها همشون بریده بریده اند ، مثل ذهن ما که موضوعات خاص رو همزمان مجزا و در عین حال مرتبط بررسی میکنه . عکس رو در نهایت دوست دارم
کوشان جزایری
مرسی آقای معصومی
حامد منوچهری
پاسخ
زندگی امروزی با همه تکه هاش. خیلی ساده و خیلی گویا
کوشان جزایری
مرسی آقای منوچهری
روح اله بذرافکن
پاسخ
عالیه
بدون عنوان
ترکیبی از چند عکس