بدون عنوان

نگاه خوبی در عکس های شما دیده می شود که البته جست و جوی زیاد شما در تمرین و تجربه باعث می شود شاخه های زیادی از ثبت هایتان را برای بیننده به نمایش بگذارید. البته روی سخنم درباره این عکس نیست.
اما این عکس : دیدن و دیدن و تجربه و کشف ریزنگاره های دنیای پیرامون انسان ها یکی از با اهمیت ترین روش ها برای عادت دادن چرخش چشم در فضاست. این که چشم عادت کند هر فضایی را به چالشی مستقیم با ذهن درگیر کند خود می تواند نشان دهنده مطالعه است. نمونه آن را در این عکس می بینیم. جایی که به شدت تکراری است. روزمره همه آدم هاست. از رخت خواب بر می خیزند و با شتاب هر روزه به کارهای روزانه مشغول می شوند. و حال نگاه یک چشم کاوش گر می تواند این فضا را درک کند. ارتباط برقرار کند و در ناخودآگاه خود و در سیر داستان ها و تفسیر ها و شاید دنیای خیالی اش و احتمالا در دنیای تصویریش این فضا را کشف می کند. جایی که نور ، خاکستری ها و فرم ها در دل ترکیبی از ساختمان ها و شیشه ها و شدت نور روز خود نمایی می کند. موفق باشید.

این کار با ترکیب بندی ساده (و تا حدی اتفاقی اش) حس عمیقی را بر می انگیزد. حسی ناشی از تفاوت های ملموس جنس فضای درون و برون. این نوع ترکیب بندی شاید برای القای فرم نباشد اما در عین حال که فضا و حس در درون قرار گرفتن را دیکته می کند، بازی فرمی جالبی را نیز به دلیل زنده و شارپ بودنش در پی روشنایی بیرون و در کش و قوس با سایه های درون ایجاد می کند.
بسیار پسندیدم.

سلام
واقعا عالیه
اینجا قدرت نور به عنوان یک عنصر بصری خیلی خوب شناخته می شود .. یه عکس داستان گو .. و چالش برانگیز

شاید مهمترین تاثیر این عکس اتفاقیست که بیننده در ذهن خود تداعی می کند وداستانهایی برای این عکس می سازد و در کل چالشیست که با دیدن ان برای ما رخ می دهد.

عالیست کاش فقط یه عنصر بود تا کار تکمیل میشد