سلام
با نگاهی به مجموعه (سایه سار خانه) با رویکردی ظنزآمیز گزنده و هشدار دهنده شما، نتایجی قابل تامل بدست می آید.
1- اپیزود اول: رابطه انسان با ابزار و وسایل شخصی(تعلقات)
2- اپیزود دوم: رابطه انسان با تکنولوژی(رفتار)
3- اپیزود سوم: رابطه انسان با آراء و اندیشه ها(تفکرات)
اپیزود اول مجموعه سعی در گرفتاریها و تعلقات روحی و روانی افراد به ابزار زندگی و نوعی اسارت فردی را به نمایش می گذازد. اپیزود دوم در صدد تحلیل جامعه شناسانه از نوعی اسارت مدرن انسان امرزوی در جوامع است که در تقابل و رویایی مستقیم او با فراورده های تکنولوژیکی و تاثیرات منفی این پدیده در جوامع خصوصآ جوامع در حال رشد یا جهان سوم معنا و مفهوم پیدا می کند که با بروز و ظهور انواع مد و رفتارهای نابهنجار نمود پیدا می کند.
و اما اپیزود سوم: رابطه انسان با دیگران در قالب بررسی مکاتب هنری و سیاسی، ادبی و احیانآ فلسفی و تاثیرات این مکاتب در رشد عقلانی افراد هویدا و آشکار شده است. فضایی آکنده از کتاب های مختلف با نحله های فکری متفاوت که با کتابی از آنتوان چخوف داستان نویس و نمایش نامه نویس روسی در دست کاراکتر انسانی به نمایش گذاشته شده است با همان ماهیت قبلی در دو فریم قبلتر(ماسک).
عناصر تقریبآ ثابت فریم ها: الف) ماسک ب) کاراکتر انسانی ج) چرخ گوشت
ماسک یا همان ستر صورت که با هوشمندی تمام اشاره ضمنی به نوع انسان محتاط از یک طرف و انسان بی ثبات بلحاظ روانی از طرف دیگر اشاره دارد که با پوشش و پنهان نگاه داشتن او در پس صورتک نگاهی طنزگونه به این افراد در جوامع دارد که به نوعی به دنبال عقده گشایی ها و پوشیدن حقارت ها و کاستی های روانی خویشتن در پوشش افرادی به ظاهر روشنفکر را دارند که نقش اینگونه افراد بیشتر تظاهر به روشنفکریست تا خردورزی. چرخ گوشت هم نماد نابودی تمام بافته های ذهنی این گونه افراد است که با این نوع گرفتاری و اسارت فکری الفتی دیرینه دارد و در این ثبت شاید نقشی بازدارنده را ایفاء می نماید. از طرف دیگر ثبت نوعی وابستگی عمیق و ریشه دار معنادار وتعلق آمیزی از پرسناژ داستان به نویسنده مورد نظر را بیان می دارد که نوعی الفت و دیرینگی روحی را مورد بررسی قرار داده است. سخن پایانی دغدغه هایی هم در لابلای آثار احساس می شود، دغدغه هایی ناشی از درکی متفاوت از هستی و نگرشی متضاد با افراد در جامعه نظیر: فرصتهای ازدست رفته زندگی که گاهی برگشتشان امکان پذیر نیست
آدمهایی که حرف همدیگر را نمیفهمند و بدون درکی متقابل از یکدیگر در صدد نابودی یکیدگر بر می آیند.
مبارزه با سنتهای غلط اما رایج در اجتماع
تضاد طبقاتی
عدم مقاومت در مقابل شر و بیان نوعی سهل انگاری کلی که دامنگیر جوامع امروزی شده است
به دلیل اطاله بیش از حد کلام به مقدار بسنده می کنم
سلام جناب اکبرپور
صادقانه بزرگترین دستاوردی که در به اشتراک گذاشتن تصاویرم به دست می آورم/ نگاه ها، صحبت ها، نقد، تحلیل های سازنده ای همچون شماست که با دقت و انگاره های روانشناختی و جامعه شناسی همراه است و بی شک افق دید عکاس را گسترش می دهد و در جهت بسط اثر هنری قدم بر میدارد و نه نگاه سنتی نقد و صرفا خطاهای میزانسنیک و بصری.
بی نهایت سپاسگزارم از وقتی که گذاشتید و چشم پوشی ای که در نواقص و خطاها داشتید و یک دنیا ممنون از تحلیل جامعی که نوشتید، حقیقتا بیش از هرچیزی ^34^ امید در من برانگیخته شد^34^ و امیدوارم در آینده نقصان های تصاویر کمتر شود و مدتی ست (بخاطر بی مهری ها) عکاسی را کنار گذاشتم ( مجموعه نسبتا قدیمی است) انگیزه ای شد که دوباره دوربین را در دست بگیرم زیرا این مجموعه از نظر وقت گیر بودن/ چیدمان، آکسسوار و ماسک ها کمی شرایط را دارای پیش تولید و سخت و پرهزینه می کند.
امیدی شد برای ادامه مسیر زیرا عزیزانی همچون شما به تصاویر توجه می کنند که بسیار برایم با ارزش است.
سپاس فراوان
با نگاهی به مجموعه (سایه سار خانه) با رویکردی ظنزآمیز گزنده و هشدار دهنده شما، نتایجی قابل تامل بدست می آید.
1- اپیزود اول: رابطه انسان با ابزار و وسایل شخصی(تعلقات)
2- اپیزود دوم: رابطه انسان با تکنولوژی(رفتار)
3- اپیزود سوم: رابطه انسان با آراء و اندیشه ها(تفکرات)
اپیزود اول مجموعه سعی در گرفتاریها و تعلقات روحی و روانی افراد به ابزار زندگی و نوعی اسارت فردی را به نمایش می گذازد. اپیزود دوم در صدد تحلیل جامعه شناسانه از نوعی اسارت مدرن انسان امرزوی در جوامع است که در تقابل و رویایی مستقیم او با فراورده های تکنولوژیکی و تاثیرات منفی این پدیده در جوامع خصوصآ جوامع در حال رشد یا جهان سوم معنا و مفهوم پیدا می کند که با بروز و ظهور انواع مد و رفتارهای نابهنجار نمود پیدا می کند.
و اما اپیزود سوم: رابطه انسان با دیگران در قالب بررسی مکاتب هنری و سیاسی، ادبی و احیانآ فلسفی و تاثیرات این مکاتب در رشد عقلانی افراد هویدا و آشکار شده است. فضایی آکنده از کتاب های مختلف با نحله های فکری متفاوت که با کتابی از آنتوان چخوف داستان نویس و نمایش نامه نویس روسی در دست کاراکتر انسانی به نمایش گذاشته شده است با همان ماهیت قبلی در دو فریم قبلتر(ماسک).
عناصر تقریبآ ثابت فریم ها: الف) ماسک ب) کاراکتر انسانی ج) چرخ گوشت
ماسک یا همان ستر صورت که با هوشمندی تمام اشاره ضمنی به نوع انسان محتاط از یک طرف و انسان بی ثبات بلحاظ روانی از طرف دیگر اشاره دارد که با پوشش و پنهان نگاه داشتن او در پس صورتک نگاهی طنزگونه به این افراد در جوامع دارد که به نوعی به دنبال عقده گشایی ها و پوشیدن حقارت ها و کاستی های روانی خویشتن در پوشش افرادی به ظاهر روشنفکر را دارند که نقش اینگونه افراد بیشتر تظاهر به روشنفکریست تا خردورزی. چرخ گوشت هم نماد نابودی تمام بافته های ذهنی این گونه افراد است که با این نوع گرفتاری و اسارت فکری الفتی دیرینه دارد و در این ثبت شاید نقشی بازدارنده را ایفاء می نماید. از طرف دیگر ثبت نوعی وابستگی عمیق و ریشه دار معنادار وتعلق آمیزی از پرسناژ داستان به نویسنده مورد نظر را بیان می دارد که نوعی الفت و دیرینگی روحی را مورد بررسی قرار داده است. سخن پایانی دغدغه هایی هم در لابلای آثار احساس می شود، دغدغه هایی ناشی از درکی متفاوت از هستی و نگرشی متضاد با افراد در جامعه نظیر: فرصتهای ازدست رفته زندگی که گاهی برگشتشان امکان پذیر نیست
آدمهایی که حرف همدیگر را نمیفهمند و بدون درکی متقابل از یکدیگر در صدد نابودی یکیدگر بر می آیند.
مبارزه با سنتهای غلط اما رایج در اجتماع
تضاد طبقاتی
عدم مقاومت در مقابل شر و بیان نوعی سهل انگاری کلی که دامنگیر جوامع امروزی شده است
به دلیل اطاله بیش از حد کلام به مقدار بسنده می کنم
درود و سپاس
صادقانه بزرگترین دستاوردی که در به اشتراک گذاشتن تصاویرم به دست می آورم/ نگاه ها، صحبت ها، نقد، تحلیل های سازنده ای همچون شماست که با دقت و انگاره های روانشناختی و جامعه شناسی همراه است و بی شک افق دید عکاس را گسترش می دهد و در جهت بسط اثر هنری قدم بر میدارد و نه نگاه سنتی نقد و صرفا خطاهای میزانسنیک و بصری.
بی نهایت سپاسگزارم از وقتی که گذاشتید و چشم پوشی ای که در نواقص و خطاها داشتید و یک دنیا ممنون از تحلیل جامعی که نوشتید، حقیقتا بیش از هرچیزی ^34^ امید در من برانگیخته شد^34^ و امیدوارم در آینده نقصان های تصاویر کمتر شود و مدتی ست (بخاطر بی مهری ها) عکاسی را کنار گذاشتم ( مجموعه نسبتا قدیمی است) انگیزه ای شد که دوباره دوربین را در دست بگیرم زیرا این مجموعه از نظر وقت گیر بودن/ چیدمان، آکسسوار و ماسک ها کمی شرایط را دارای پیش تولید و سخت و پرهزینه می کند.
امیدی شد برای ادامه مسیر زیرا عزیزانی همچون شما به تصاویر توجه می کنند که بسیار برایم با ارزش است.
سپاس فراوان