شن ها هرگز بر نمی گردند

طی شد این عمر تو دانی به چه سان؟

پوچ و بس تند چنان باد دمان

همه تقصیر من است این

و خودم می دانم

که نکردم فکری،

که تأمّل ننمودم روزی،

س

سید احسان مرتضوی ۱۳۹۵/۰۸/۰۴ ۱۴:۴۵:۵۱

پاسخ

خلاقانه و زیبا

محمدحسین هاشمی ۱۳۹۵/۰۸/۰۴ ۱۵:۵۸:۱۱

سلام ، مچکرم آقای مرتضوی

آرش علیزاده ۱۳۹۵/۰۸/۰۶ ۱۵:۳۸:۲۸

پاسخ

بسیار زیبا

کاشکی هنوز بچه بودم تو عالم نقاشی
تا که می رفتم دوباره تو قصه های پریا

محمدحسین هاشمی ۱۳۹۵/۰۸/۲۰ ۰۰:۲۱:۴۷

سلام آقای علیزاده با تشکر فراوان از نظر و جمله ی زیباتون

پریسا ۱۳۹۵/۰۹/۲۹ ۱۱:۴۸:۵۲

پاسخ

عمر گران می گذرد...خواهی ...نخواهی...بسیار جالب است.