بدون عنوان

نبود ماهی در دریای خشک پرندگان را مجبور به مهاجرت کرد

دروازه ورود چشم بیننده عکس به داخل کادر ، یک جفت چشم بی جان ، از دوماهی گرفتار در قلاب مرد جوان است . صیاد در سایه صیدش پنهان شده ، از دریچه چشم اندوهگین ماهی ها به دوربین می نگرد و پر اقتدار و ایستا در مرکز کادر ، جا خوش کرده است .در آناتومی خاص و راز آلود دستان مرد ، پارادوکس عجیبی نهفته است ، دستانی که حالتی نیمه باز و دعا گونه دارند دسته کبوتران را از بخش سبزرنگ دستکش ها ، رنگی که نماد سرسبزی و آبادانی است به سمت آسمان ، رهایی و آزادی ، مشایعت می کنند از طرف دیگر همین دست ها ، مسبب مرگ ماهی ها و گرفتن زندگی از آن ها شده است .
از لحاظ بصری هم ، بر خلاف پرندگانی که به سمت بالا متمایل به چپ سیر می کنند سنگینی ماهی ها ، به صورت ناخودآگاه ، چشم را به طرف پایین تصویر می کشد ، دو نیروی تقریبا متضاد که باعث ایجاد تعادل بیشتر و کشش گرافیکی عکس ، در میانه کادر می شود .
پارادوکس دیگر، صید ماهی از دریاچه خشکیده و بی آب است ، موضوعی که می تواند حاوی پیام های متعددی باشد ، چهره ناپیدا و خطاکار انسان نوعی ، که صیدش را سرپوشی کرده است بر گناه و اجحافی که در حق طبیعت روا داشته است می تواند بخشی از آن را به زبان بی زبانی بیان کند .
به جرأت می توان گفت که این تصویر در تکان دهندگی و گیرایی اولیه ، بسیار پرقدرت ظاهر می شود و البته خصوصیت دیگر و مهم تر آن ، از اعتبار و تازگی نیفتادن آن در بازبینی ها و تأمل های بعدی است .خصوصیاتی که ریشه در تنیده شدن جزء جزء فرم و محتوا در شاکله عکس است .
درود ...

ترکیب بندی زیبا و مخروطی شکلی که رأس آن به سمت آسمان است مضمونی به مانند طلب باران دارد