بدون عنوان

مجموعه اشکال همسان و تکرارِ متناوبی که در فضای گسترده‌ای از عکس وجود دارد، و در نهایت رسیدن به جایی که تکرار به دلیلِ فرمِ متفاوت می‌شکند، فضای انتزاعیِ بسیار قابلِ توجّهی را رقم زده به انضمام اینکه هندسه و خط و خطوط و بافت به گونه‌ای است که گردشِ چشم در عکس را ملایم می‌کند.