امین هوشمند

محمدسعید میری می‌نویسد؛

هنرمندی از قیافه‌اش معلوم نیست. تلاش هم نمی‌کند معلوم باشد. ویژگیِ ظاهریِ عمومِ نویسندگان و شاعرانِ گردن‌کلفتِ ما پشتِ مو است و کلاه و سبیل. هیچ‌کدام‌اش را ندارد! امینِ هوشمند مانندِ داستانِ فیلم‌هایِ جایزه‌گیر، شخصیتی چندلایه و تو-در-تو دارد. کاش این تو-در-تویی منظم بود! کسی نمی‌تواند ادعا کند او را می‌شناسد. گرچه این شناخت، فقط مختصِ امین نیست. ما نه خودِمان را شناخته ایم، نه دیگران را.
شعر می‌گوید، داستان می‌نویسد، عکاسی می‌کند، فیلم نقد می‌کند، از فوتبال نوشته است و بسیاری هندوانه‌یِ دیگر رویِ زمین دارد و تلاش می‌کند با همین یک دست، باقی‌اش را هم بردارد.