بدون عنوان

روح اله ایزدشناس ۱۳۹۰/۰۲/۱۴ ۲۰:۵۵:۴۹

پاسخ

دیگرازاو چیزی جز قابی ولباسی آویخته نمانده است

امیر عنایتی ۱۳۹۰/۰۲/۱۴ ۲۰:۵۵:۴۹

ممنون بزرگوار ....

محمود میربزرگ ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۰۹:۰۳:۴۶

پاسخ

زمان ونوبت ما هم خواهد آمد -مدرنگی خوبیست

امیر عنایتی ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۰۹:۰۳:۴۶

متشکرم ..

محمدگودرزیان ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۰۹:۲۶:۲۲

پاسخ

سلام دوست عزیزم چیزهایی که شاید به یادگار مانده مد مناسبه

امیر عنایتی ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۰۹:۲۶:۲۲

همیشه با نظراتت همراهم بوده ای ممنون از این حضور دوست خوبم ...

مهدی جهانگیر ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۱۴:۲۷:۵۹

پاسخ

مرسی امیرجان این عکس رو در عین سادگی و بی پیرایه بودنش خیلی دوست دارم واقعا لذت بردم

امیر عنایتی ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ۱۴:۲۷:۵۹

بزرگوارید شما ....

سینا پ ۱۳۹۰/۰۲/۱۶ ۲۲:۰۲:۱۶

پاسخ

همه چیز رفتنی است.

امیر عنایتی ۱۳۹۰/۰۲/۱۶ ۲۲:۰۲:۱۶

ممنونم ....

پگاه محمدی ۱۳۹۰/۰۵/۰۳ ۱۲:۳۵:۱۳

پاسخ

تم رنگی، حظور ساعت، عکسی که به نواری مشکی مزین شده، صنوقچه ای قدیمی، یادگاری آویخته... کلیشه...

ناهید محققی ۱۳۹۰/۰۹/۲۳ ۱۵:۰۴:۲۷

پاسخ

عالیست...
مرسی

امیر غفارزاده ۱۳۹۳/۰۳/۲۶ ۲۲:۵۴:۴۱

پاسخ

فقط میتونم نگاه کنم،حسودی کنم! و لذت ببرم در سکوت. مرسی از نگاه و ایده زیباتون