شادی آفرین آرش
موضوع : سرما - زمستان
4%
امتیاز
۱۳۹۰/۰۹/۰۷
بازدید : 58 نظرات : 14
https://1pix.ir/i/aau9
:
مفهومی
صندلی،در ،برف و دیوار چهار المانی که این اثر را تشکیل داده اند.صندلی که سطح زیادی از کادر را به خود اختصاص داده همراه ^92^^34^در^92^^34^ در پشت سرش چشمها را به سوی خود می کشاند(لازمه رسیدن به صندلی عبور از در است اما در اینجا، گویی ....).
صندلی مظهر قدرت نشسته در فصلی سرد و برف مظهر فصلی سرد نشسته بر کرسی مراد ، در فصلی سرد ، اما می گذرد فصل سرد و ....
کادر بندی مربع، باعث مکث طولانی بر روی اثر شده است که در نتیجه تفکری عمیق را میطلبد.
ترکیب بندی مناسب ، باعث بوجود امدن فضاهای خالی اما سیال شده است.
ویرایش نیز چشم بیننده را بیشتر به سوی صندلی و برف سوق می دهد و تم رنگی متمایل به آبی ، سردی خاصی به اثر داده است.
و^92^^34^در^92^^34^ مظلومانمه بسته است گویی سالهای زیادی است که انسانی همدمش نمی باشد،
مونسش همان دیوار و صندلی میباشد البته همراه فصلهای موقتی.
دیوار مظهر پایداری و استقامت ، چه مظلومانه می نمایاند زخمهای پیکر نیمه جانش را.
بهر حال در کل شاهد اثری ژرف و عمیق می باشیم که بیننده را در خود ، فرو می برد، می ماندو باز می گرداند ، باز گرداندنی متفاوت. و این یعنی خالق این اثر حسی خاص را در این اثر نهفته دارد که هرکس می تواند تعابیر خاصی را برای ان داشته باشد و این از قدرت اثر خبر می دهد.
خانم شادی افرین آرش در این اثر بیننده را با مفهوم و حسی خاص روبرو می سازد که جای بسی قدردانی دارد.
سپاس
موفق باشید
دونیمه شدن کادر به دوقسمت بالا و پایین شاید مفهومی رو از آنچه در ورای بکگروند می گذرد و آنچه که ما در پیش رو و در فورگروند میبینیم، پیش رویمان قرار میدهد: سرمایی که در این طرف درچوبی و قدیمی است و صندلی که روزگاری کنار شومینه، با گرما همنشین بود، حالا به هر دلیلی روزگارش را زیر برف و سرما میگذراند که خود قابل تامل است..
از لحاظ فنی احساس میکنم که میشد بهتر با نور کار کرد و سفیدی برف رو تا حدی کنترل کرد. فضای خالی راست هم به افزایش عمق و بالانس مناسب کمک کرده..
ممنون..
..
در ضمن، دوستانی که اینقد با خشونت به کار نظر میدن و با اون عکس ارتیاطی برقرار نمیکنن؛ چرا وقت گرانبهای خود را هدر میدن؟!
در مورد دوستان هم
کلا انتقاد را دوست دارم ، به هر صورتی که می خواهد باشد ... گاهی فکر می کنم شاید واقعا در عکسهایم خالقی خشمگین شده ام ... این باعث می شود که برای از بین نرفتن هنرم، کمی آهسته تر و پیوسته تر گام بردارم که رهروی را فراموش نکنم ...
سپاس و سپاس از حضورتان ....
و صندلی کنار در بود
برف ها آب می شوند