بدون عنوان

واقعا محشره...

عکس مخاطبش را به تماشا نمی‌نشاند، بلکه در اولین لحظه برخورد، با قاطعیت و صراحت نشانه‌ای که برجسته، پررنگ و قاطع، بر نگاه وی حکم می‌راند، به جایی در انتعای این راهروی نگ و تیره هدایت می شود.. و بار بازگشت به پیش زمینه، مستوجب هدایتی دوباره و قاطع به انتهای نامعلوم اقر است.
این پرچه بی انتها و این پرسش انگیزی مداوم زیبا است.. گرچه عکس، ایراداتی از قبیل اورشدگیهای ناموجه و منحرف کننده را نیز بر خو می‌پذیرد..