ورود

می توانید کمی دربارهٔ معایب کار صحبت کنید؟

کماکان منتظر چرایی و دلیل این نظر شما هستم: «ثبت قوی نیست »

و حتی این: «اما راهیابی به گالری کمی سوال بر انگیز است ؟»

معتقدم گالری‌های آنلاین فرصتی است برای تبادل نظرات و عقاید و به بیانی دیگر زنگ تفریحی مفید و کارآمد در عرصهٔ وسیع هنر عکاسی. وقت که مانند پرنده‌ای در حال پرواز است، آنقدر برای‌مان ارزشمند است که نمی‌گذارد به امورات کم‌اهمیت‌‌تر دیگر برسیم. پس بهتر است در این وقت اندک‌مان در گالری‌های این چنینی از لابه‌لای مباحث نکاتی از یکدیگر بیاموزیم.

امیدوارم که فضای این سایت به گونه‌ای پیش برود که موجبات دلسردی کاربران را فراهم نیاورد.

چرا ایمیل؟ مگر اینجا به این خوبی چه ایرادی دارد برای گفتگو؟
همین جا بدون تعارف و رودر بایستی انتقادتان را مطرح کنید.

مسلماً از حقوق طبیعی شما در مواجه با آثاری هنری این است که در وهلهٔ اول آن را بپسندید یا رد کنید، اما هنگامی که به صاحب اثر می‌گویید این یک کار آماتوری است و هیچ دلیلی نمی‌آورید برای قضاوت‌تان، آن‌وقت دیگر نظر شما را به عنوان یک دیدگاه سنجیده نمی‌توان قبول کرد.

دوست گرامی، شما را به مطالعه بیشتر و عمیق‌تر در مفاهیم عکاسی دعوت می‌کنم. کتاب‌های خوب موجود در بازار(بویژه آنهایی که درباره مباحث نظری عکاسی هستند)را حتماً مطالعه فرمائید.

جدای نحوهٔ درست اظهار‌نظر کردن در باب عکس‌ها، با یک حساب سرانگشتی و در عالم زندگی واقعی‌، به این نتیجه می‌رسیم: در شرایط مهم حرفی که به زبان می‌آوریم باید یک اساس صحیحی داشته باشد یا نه! و این را تعمیم بدهید به شیوهٔ درست نظر‌دادن درباره عکس‌ها.

امیدوارم متوجه عرائضم شده باشید.

{راستش احساس می کردم ناراحت بشوید ، برای همین هم خواستم به صورت خصوصی ارتباط بگیرم}
چرا باید ناراحت بشوم؟ آیا انتقاد از یک عکس به معنای این است که ما به شخصی چیزی گفتیم یا توهینی کردیم که او باید ناراحت بشود؟ نه دوست خوب من این‌گونه نیست. این مکان مجازی برای تبادل نظرات ما ساخته شده است.

{اما به واقع حقیقت همان بود که عرض کردم و ثبت حضرتعالی ثبت موفقی نیست ولی جسارت شما در دفاع از آثارتان قابل تحسین است. }
در پاسخ‌های قبلی‌ام، در‌صدد دفاع از عکس‌ام برنیامدم حتی اکنون نیز این کار را نخواهم کرد بلکه نیت‌ام راهنمایی کردن شما برای شیوه صحیح نظر‌دهی بر عکس‌ها بود. نه فقط این عکس. دوست گرامی این‌گونه نظر‌دادن بر عکس‌ها اساساً مردود است، مانند این جملات: آماتوری است، ثبت خوبی نیست، خوشم نیامد ازش، حس خوبی نداره، ترکیب‌بندی‌اش خوب نیست و ...


{اما بنده اعتقاد دارم در مبحث نظری عکاسی آن هم مستند که از شاخه های اصلی و مورد علاقه بنده نیز می باشد عکاس بایستی واقع‌نما و بی طرف به ثبت رخدادهای پیرامونش بپردازد }

بایستگی و نبایستگی در عکاسی حتی مستند اجتماعی وجود ندارد. نمونه‌های موفق بی‌شماری در عکاسی مستند اجتماعی وجود دارند که نظرم را تایید می‌کند. عکس‌های آگوست ساندر، ریچارد اودون، دایان آربوس، واکر اونز، لوئیس هاین و کارتیه برسون ... در شمار زیادی از عکس‌های اینان صحنه آگاهانه از سوی عکاسی هدایت شده است اما نتیجه مورد قبول همگان بوده است و در تاریخ عکاسی همواره می‌درخشند. نظر شما بیشتر در مورد عکاسی مطبوعاتی صدق می‌کند. در این گونه عکاسی با اندکی دخالت در واقعیت صحنه (که گاهاً دیده شده بر اساس منافع گروهی و سیاسی افراد و جامعه این اتفاق می‌افتد) محل اشکال و بحث است. هر عکس خارج از دیدگاه‌های عوامانه مبنی بر اینکه در چه شاخه‌ای می‌گنجد، هستی خویش را فریاد می‌کشد. برای تحلیل عکس‌ها معیارهای زیادی وجود دارد که یاری دهنده ما هستند. که میزان آگاهی از آنها حد دانش ما را نشان می‌دهد. طبعاً استفاده از آنها تفسیرهای ما را پخته تر و معقول‌تر می‌کند.


{اما ظاهرا کودکی که سوژه کار شما قرار گرفته آنقدر برای شما عزیز بوده که تمام داشته های تجربی و تکنیکهای خود را فدای عشق به آن نموده اید ، شاید لحظه ای که کودک را با دست راست بغل می گرفتید با دست چپ شات زدید که حد اقل در ترکیب بندی و رعایت اصول اولیه ثبت ناموفق بودید }

جملات شما رسا نیست و منظورتان را به خوبی منتقل نمی‌کند. خواهش می‌کنم صحیح و ساده بنویسید منظورتان چیست؟ آیا ترکیب‌بندی را مورد اشکال می‌دانید؟ در این عکس کودک زیاد تکان می‌خورد، مادرش هم کنارش بود، قصدم فتوکپی کردن واقعیت پیش روی‌ام نبود. نیت‌ام حضور نیمه‌ی بدن کودک در کادر بود بر مینای چیزی که در ذهن داشتم و مقداری هم در عنوان‌گذازی عکس به آن اشاره کردم. معتقدم عکاس برای بیان منظورش از بین عناصر موجود در واقعیت دست به گزینش می زند او فردی فرهیخته و صاحب اندیشه و احساس است نه یک دستگاه اسکنر یا فتو‌کپی! بر همین اساس این کمپوزسیون شکل گرفته است.

نهایتاً این عکس است، عده‌ای با آن موافق‌اند و عده‌ای نه و این امر از اختیارات مخاطبان آن محسوب می‌شود. اما باید توجه داشته باشیم که در مباحث انتقادی در مورد عکس‌ها، ارائه دلایل منطقی و علمی از موارد مهم بحث در نظر گرفته می شود.

موفق باشید.

{با تمام احترام به شما جناب امیدواری من نیز با نظر دوستمون جناب حسینی هم عقیده هستم}
اینکه ما یک عکس را نپسندیم کاملاً امری طبیعی محسو‌ب می‌شود و بالعکس. پاسخ‌های من در جهت دفاع از عکس‌ام و چانه‌زدن با دیگران سر اینکه این عکس خوب است یا نه، نیست بلکه بیشتر تمرکز بر نحوه اظهار‌نظر کردن بر عکس‌هاست. معتقدم عکاسی که به این سمت رود، مرگ تدریجی خویش را در عکاسی رقم زده‌است و کوچکی خود را عیناً نشان می‌دهد. نهایتاً من چند عکس بیشتر در این گالری خوب ندارم که بیشتر مربوط به گذشته است.

{ البته من هیچ گاه سعی نداشته ام در مورد عکسی که حداقل نظرم را به خود جلب نمی کند نظر دهم چرا که جایز نیز نمی دانم}
این واکنش شما در برابر آثاری که نمی‌پسندید، صحیح ترین و بهترین عکس العمل است. درود بر شما... لزومی ندارد عکسی که اصلاً دوستش نداریم را در موردش نظر بدهیم.

{ ولی این بار کمی فرق است و آن اینکه شما به عنوان کاربر طلایی که ماها همیشه پیگیر فعالیت های ارزشمندتان بوده ایم و همیشه دیده ایم که با سختگیری تمام به عکس ها رای داده اید و سخت فعالیت کرده اید هیچ نمی توانیم این عکس را از شما قبول کنیم چرا که حتی به هر دلیلی لحظه ای که شات را فشرده اید قسمتی از ترکیب را از دست داده اید}

در ابتدا تشکر می‌کنم از شما دوستان بابت محبت‌تان نسبت به بنده. من آگاهانه بخشی از بدن این کودک را از کادر حذف کردم! نحوهٔ کادربندی در عکاسی بسیار مهم است، چرا که انتخابِ دوبعدی عکاس از واقعیت سه بعدی را نشان می‌دهد، واقعیتی که با نگره‌ها و باورها او آمیخته می‌شود. این عکس مستند است اما فقط یک مستند اجتماعی نیست با نیت ذهنی بنده ترکیب شده است. شما دنبال نیمهٔ دیگر بدن این کودک می‌گردید!؟ من آن را دیدم باور بفرمائید شبیه انسان بود نه گودزیلا!!

میان صحبت‌هایم باز به این مسئله مهم اشاره می‌کنم که بنده در حال جواب دادن به سئوالات شما هستم نه دفاع از عکس‌ام در جهت خوب بودنش! خواهشاً به این امر توجه کنید.

باز هم بحث مهم و شالوده‌ای فرم و محتوا در آثار تجسمی مطرح می‌شود.به عقیده من هنرمند برای بیان اندیشه و احساس‌اش عناصری را با هم ترکیب می‌کند و در قالب یک فرم دلبخواه آنان را نشان می‌دهد حال این فرم آن موقع از دید او کامل است که حامل خوبی برای پیام‌اش باشد. صحبت بسیار است در این مورد. اما دوست ندارم درباره داستان عکس‌ام واضح حرف بزنم و دوست داشتم ناظر آن بجای اینکه در جستجوی کله‌ی کودک باشد به دنبال چیزهای دیگری در عکس بگردد...

باز هم بپرسید در خدمت تان هستم.
موفق باشید.

سپاس فراوان اصغر عزیز..

سسپاس امیر جان..