علیرضا میرزایی
موضوع : تنهایی
4%
امتیاز
۱۳۸۹/۱۱/۱۷
بازدید : 14 نظرات : 27
https://1pix.ir/i/aabf
:
محمد رضا گودرزی
پاسخ
تنها آرامش و سکوت سرچشمهی نیروی لایزال است. | داستایوفسکی زمانی داستایوفسکی در کتاب خاطرات خانه اموات گفته بود تا قبل از زندان نمی دانستم تنها یودن چه گوهر گران قدری است همیشه در جمع بودن برایم عذابی بود و فقط لحظاتی اندکی احساس تنهائی و آرامش داشتم. واقعیت این است در تمدن جدید و مدرن ما درخواست برای دوری گزیدن و تنها بودن مفرط بنوعی بیماری شمرده می شود... و نشانه هایی از افسردگی و حتی اسکیزوفرنی...چون تصور بر این است که پایه های جامعه با چنین گرایش هایی بشدت سست می شود. البته افرادی خاص مانند نوابغ اکثرا از در جمع بودن دچار عذاب می شوند و صدها مثال می شود از چنین تمایلاتی در آدمهای خاص دید.حتی در عصر ماضی هم عرفا ما انزوا گزینی را از نشانه های حکمت و برتری می دانستند. برج عاج ساختن روشنفکرها و دوری کردن از به اصطلاح عوام بنظرم دیگر نشانه های این رفتار است. من نه قصد دارم و نه بضاعت آن را که در این جا به تحلیل چنین مفهومی بپردازم و تنها از ذکر این مقدمه گریزی بود هرچند ناچیز برای تاکید برای تمایل انسان به فردگرایی و انزوا گزیدن که در برخی اندک است و در تعدادی حالت افراطی پیدا می کند اما خود اثر با المانی ساده در پی بازگشودن فضایی اینچنینی است. ادیت خاص و پرهیز از زنگ همه تاکید دارند بر ایجاد چنین حسی ... این چهارپایه قطعا قائم به ذات است اما از سوئی دعوتی است بر نشستن و شاید هم با رفتن کسی تنهائی اش تشدید شده باشد...
علیرضا میرزایی
ممنونم دوست من
زهرا درویشیان
پاسخ
تنهایی هایت هم موسیقی دارند. یه خلق زمین فکر می کنم هر بار تصویری جدید از شما می بینم. انسان ها می شدند اشیا با همان غرایز و احساسات. اما سردتر و موسیقی را جاری می کردی از جنس فیلمهای اروپای شرقی. فکر کن اگر زمین را از نو خلق می کردی چه می بخشیدی؟ ....
علیرضا میرزایی
سپاس حضورت مستدامت خانم درویشیان
علیرضا میرزایی
پاسخ
سلام آقای گودرزی با تمام احترامی که برای شما قائلم به این مورد باور دارم که نقدهای شما متاسفانه عاری از بار علمی و نگاشته هایتان در حوزه فرامتنی است فرامتنیتی که صرفا به داستان پردازی حاشیه ای و بی ربط در مورد عکس ختم میشود جناب آقای گودرزی شایسته است برای ارتقا دانش عکاسی همه مان تلاش کنیم چه بسا دوستان جوانتری بودند که ظرف مدت جند ماه صرفا با تلاش و کوشش بسیار خودشان /عکسهایشان و سواد اندیشه عکاسانه شان را بالا بردند و چه بسا بسیار بودند کسانی که در مدت چندین سال درجا زدند و حتی بعضا پسرفت کردند جسارتا سعی کنید جزو دسته آخر نباشید هر نوشته انتقادی در مورد یک عکس یا هر متن زیبایی شناختی باید مبتنی بر دنیای علت معلول نقادانه باشد و متاسفانه نگاشته شما نیز عاری از هرکونه دلالت علمی و نقادانه است و بیشتر به ادبیات محاوره ای میان مسافران یک تاکسی میماند تا یک نوشته نقادانه من قبلا بنا به درخواست خودتان برای شما منابعی جهت مطالعه و مرور مباحث اندیشه انتقادی معرفی کرده بودم اگر فراموش کرده اید یا هر مورد دیگر میتوانید پیام خصوصی بدهید تا دوباره برایتان ارسال نمایم سرفراز باشید
ناصر گل نظری
پاسخ
درود ... من قبلا هم این کار شما رو دیدم و واقعا از دیدنش یه حس دیگه ای به من دست میده که در فراخور متن نمی گنجه ( این آخرش کتابی شد ) یه حس تنهایی خاصی داره با طبیعتی که دیگه اون رنگ خودش رو نداره ... ممنون
علیرضا میرزایی
ممنونم جناب گل نظری از مهر بی پایانت و لطف سرشارت
شادی آفرین آرش
پاسخ
انسان در تنهایی ، تعالی می یابد شاید به دیوانگی بکشد اما دیوانگی خود می تواند نقطه ی طلایی تعالی باشد هیچ اثر هنری بینظیر و شاهکاری را نمی شناسم که خالقش درد تنهایی را نچشیده و حس نکرده باشد. و اصولا هنر در تنهایی رشد می یابد و تقویت می شود و اینگونه می شود که تنهایی به حسی شکوهمند تبدیل می گردد چنانکه در این عکس می توان حسش کرد اثر بی نظیری است
علیرضا میرزایی
ممون خانم آرش
نیما مقیمی
پاسخ
بازهم ثبتی مبتنی بر المانهای روزمره که در فضای خیال عکاس چهره انسانی خود را جلوه می دهد این توانایی غریب شما در ساختن احساساتتان با دریچه دل و دوربین ستودنی بنده علاوه بر موضوع اصلی عکس حس فقدان را هم دریافت می کنم
علیرضا میرزایی
سپاس از این همه مهر نیمای عزیز
حامد منوچهری
پاسخ
تاکید بر اشکال مربع و انتخاب عامدانه کادر مستطیل( که فکر می کنم به جهت ساختار شکنی و زیبایی زدایی کلاسیک از تصویر باشه) خیلی چشم گیره. تلاش عکاس برای تزریق مفهومی نو به عنصری که مفهومی نخنما داره ، با به کار گیری همنشنی این عنصر(چهاچایه) در کنار عناصر تصویری دیگه از شاخصه های این عکس زیباست.
علیرضا میرزایی
از لطف سرشارت ممنونم حامد عزیز
صمد قربانزاده
پاسخ
مرسی دوست عزیزم...همیشه از این نگاه پر از خلوص و شاعرانت لذت بردم...
علیرضا میرزایی
سپاس صمد عزیز
محسن اسماعیل زاده
پاسخ
سلام ... واقعا از دیدن کاراتون لذت میبرم ممنون
علیرضا میرزایی
از لطف سرشارت سپاسگذارم محسن عزیز
شکوفه بیاتی
پاسخ
سپاس از این نگاه زیبا جایی برای تنهایی، تنهایی که دوست نداری به پایان برسد...
علیرضا میرزایی
ممنون خانم بیاتی
روح اله ایزدشناس
پاسخ
سلام !!فقط سلام سلام به این تنهایی زیبا...چقدرازعمق جرن دراین تنهایی مسرورم ودانتها بازهم سلام وسلام یه این دیدعاشقانه ات
علیرضا میرزایی
ممنونم جناب دکتر
امیرحسین حدادیان
پاسخ
سلام من نه شاعرم نه رمان نویس دارم سعی میکنم عگاس باشم عکستونو دوست دارم عکاس باشید
علیرضا میرزایی
سپاسگذارم امیر حسین گرامی
رضا صداقه مسکن
پاسخ
دیدن این اثر به کررات برایم احساس آرامش القا می کند... حس تنهایی در یک فضای آرام و به دور از هر گونه روزمره گی باعث ماندگاری این فضا در اذهان می گردد. استاد عزیز ممنون از کار زیبایتان...
علیرضا میرزایی
مرسی رضای عزیز!
علیاکبر قزوینی
پاسخ
همه چیز عالی و بهقاعده! از چینش گرفته تا نور تا مد سیاه و سفید و ادیت و مخصوصا نامگذاری عکس: در ستایش تنهایی. عکسی که ساده به نظر میآید اما درآوردنش بسیار پرزحمت بوده و بلافاصله بر مخاطب اثر میگذارد. لذت بردم.
علیرضا میرزایی
بسیار بسیار سپاسگذارم جناب آقای قزوینی
از مجموعه در ستایش تنهایی