بدون عنوان

خوشحالی خودم رو اعلام می دارم که پس از مدت ها عکسی از شما رو در سایت داریم جناب امیدواری عزیز.
بسیار عالی.
حضور توامان صندلی ها و بشقاب های خالی و چاقوهای رها شده در مرکز میز در کنار تاثیر رنگ یکپارچه ای که شاید نمود آن را در واقعیت کمتر سراغ داشته باشیم، ناظر را وارد دنیایی فانتزی و سورئال می کند که هر جهت آن برایش سوال برانگیز است و تلاش می کند تا چرایی همنشینی این المان ها را در چنین بستری جستجو کند؛ از این جهت شاید عکس علامت سوالی بزرگ و پر از تناقض باشد... اما از جهتی دیگر کاملا وجود گراست؛ آن جا که از امکان سخن می گوید؛ از امکانی که شاید از تجربه هرگز گذرانده نشده لحظات در چنین اتاقی سخن می گوید.

تبریک

سلام.اثر انتزاعی جالب با حس تعلیق زیبا.بنظرم 80درصد امتیاز ممکن برایشان مناسب است