از مجموعه‌ی «‌تیمچه‌ی نمازی»

به هر کس می رسم دردی گذارد بر سر دردم طبیبی کو که بهبود دهد حال خرابم را کسی بر آتش بیچارگان آبی نمی ریزد دلا آبی بریز از چشم و بنشان التهابم را

لطفا لاگین کنید

ناصر گل نظری ۱۳۸۹/۱۱/۲۵ ۱۰:۳۸:۵۷

پاسخ

درود ..واقعا حس و حال کارهای شما متفاوته و این تفاوت مثبت از نگاه خوب شما نسبت به دنیای اطرافتون ناشی میشه ...ممنون

محمد رضا گودرزی ۱۳۸۹/۱۱/۲۵ ۱۳:۴۳:۴۴

پاسخ

حضور ناآشکار عکاس و حس طبیعی صحنه نشان می دهد بر روی این عکس تامل شده و مانند اثر قبلی شما با یک مردم نگاری قوی روبرو هستیم حضور گربه و فرم پک زدن به سیگار و انبوه دست نوشته های مانند یک داستان مرا به دنبال خود می کشاند

حامد منوچهری ۱۳۸۹/۱۱/۲۵ ۱۷:۳۱:۴۸

پاسخ

انگار شخصیت یکی از کتاب های هدایت بین انبوه برگ های کتاب گم شده. دید منفی عکاس به هنر و یا زبایی زدایی و قداست تکانی از هنر عصیان گر و شورشیه. به این نوع نگاه برای پیشرفت در هنر نیاز زیادی هست. البته این تنها نظر شخصی منه.

پگاه محمدی ۱۳۹۰/۰۶/۱۳ ۲۱:۴۸:۵۷

پاسخ

خیلی حس قوی ای توی این عکس هست و عالی ِ !
با دیدن این عکس بسیار مایل هستم که کل مجموعه رو ببینم...

جواد شیدا ۱۳۹۱/۰۸/۰۶ ۱۰:۱۷:۴۹

پاسخ

مردم نگاری های آقای امیدواری بسیار قوی هستند...
وسالهای آینده قدر این ثبت ها را خواهیم دانست...

موفق باشید

امید امیدواری ۱۳۹۱/۰۸/۰۶ ۱۱:۰۱:۵۵

آقای شیدای عزیز، بابت لطف ات ممنونم و همچنین تشکر می کنم از بقیه دوستان..

محمد حیدریان ۱۳۹۱/۰۸/۰۷ ۰۱:۳۶:۳۸

پاسخ

ثبت قابل تامل و خاصی است