محمدرضا معصومی
موضوع : خانواده
4%
امتیاز
۱۳۹۱/۰۹/۱۱
بازدید : 11 نظرات : 9
https://1pix.ir/i/abjo
:
مردم
میان آینه ها
بینهایت نمیشوم
من که هنوز
در پس زنگار آینه
حسرت گمشدن
دستهای کودکیم
باقیست ...( حمیدرضا اقبال دوست )
--------------------------------
وقتی پایم در آینه میلغزد
سکوت تکرارم میشکند
این آینه
تمام من را
در خود قاب گرفته است
هم شادی هایم را هضم کرده
و هم غصه هایم را فرو خورده
میگویند :
اسب حیوان نجیبی است
بی شک آینه هم نجیب ترین شیئی زندگیست
هیچ دردی را فریاد نمیزند
و هیچ فریادی را تکرار نمیکند
تنها لبخند ما را
به ما تقدیم میکند
آینه زندگیتان
از غصه تهی باد ( عاکف - م )
حس عکس انسان را به وجد می آورد
ببخشید که نتوانستم بین این دو شعر زیبا یکی را برای بیان احساسم انتخاب کنم ، زیرا عکس از هر دو منظر حال و گذشته زیباست ، چه با حس نوستالژیک به آن نگاه کنی و چه از منظر وصف حال .
آینه زندگیتان
از غصه تهی باد ...
درود بر شما جناب معصومی
هی آینه اصرار دارد که ببینم
که زنده هستم که هنوز عاضق ترینم
این آینه گه نیست یک عکس قشنگ است
من مرده ام و پاسخ آیینه سنگ است
درود آقای قدرتی عزیز
بی قرینگی که حرف دارد.شاید همانها که در آنسوی قرینه نیستند عضو خانواده نیستند.!معنی دار است و ژرف