با وجود اینکه پسرکمون رو خیلی دیدمش تا حالا ( توی عکاسی.کام و ..) ولی نمیدونم چی توو نگاهشه که هربار دیدنش واسم جالبه.. حسی که از چشماش نفوذ میکنه به عمق وجود آدم.. انگار که اصلا خسته نیست.. انگار همیشه امید داره.. و چقدر خوب کادربندی و رنگ شناسی شما به انتقال این احساسات کمک کردن..
سلام. عکس بیشتر از یه حس خوب، احساس همدردی و ترحم را در من زنده میکند!. روایت تلخ کودکان کار. پسربچه ای که انرژی پر شور و حرارتش در یک لبخند مردانه خلاصه شده! گرچه ساده و صمیمیتش را در آن حفظ کرده است. از دید من این عکس یکی از مستند های خوب این هفته و یکی از دو عکس خوب گالری است که شایسته انتخاب و تقدیر را دارد موفق باشی.
تصویر مملو از المانهای قوی بصری و احساسی ست. هر چه بیشتر تماشا می کنم بیشتر می خواهم ببینم و بیشتر بیابم. ممنون از شما و خانم دیلمی برای انتخاب شایسته شان.
با سلام نگاهی مهربان-لبخندی صمیمی-نمی توان گفت می توان با دیدن این عکس خندید یا نه.ممنون از به اشتراک گذاشتن این خاطره با ما به امید موفقیت های روزافزون برای شما دوست عزیز
زیباست انعکاس این لحظه ......... چه بی ریا و دوست داشتنی در یک روزمره گی لبخند را به زیباترین شکل تقدیم نگاه بیننده مینماید .... موفق باشید جناب مومنی عزیز ......
لبخند درد آوریه
ثبت زیبا و حسداری است.
حرف اول- حرف دوم- حرف سوم-... حرف دهم (آخه گفته بود برای ثبت نظر ده حرف الزامی است)