حسام الدین انصاریان
موضوع : آزاد
4%
امتیاز
۱۳۹۱/۰۷/۰۴
بازدید : 14 نظرات : 30
https://1pix.ir/i/aa92
تبریک به مناسبت انتخاب شدن اثرتان بعنوان عکس برتر
ثبتی عالی و درخور تحسین که دربرگیرنده ی مفهومی عمیق و چالش برانگیز است..
تنهاییِ انسانها در ژانرهای گوناگون حکایتی درونی و اجتناب ناپذیر می نماید.
نگاه خیره وکنجکاوانه ی زن ومردی که هریک قلاده ی سگی بدست،در کنار هم و جدا ازهم نشسته ونظاره گر زنی تنها هستند که در نیمکتی آنسوتر در خلوت خود به تفکر نشسته است.
ارائه ی اثر روایی عکاس در این ثبت برانگیزنده ی ابهاماتی چند در ذهن مخاطب است:براستی چه کسی تنهاست؟زنی که تنها نشسته است و به خود مشغول است؟آیا زن ومردی که روی یک نیمکت نشسته اندو به دیگری مشغولند خود تنها نیستند؟یا اینکه در ذهن هریک از این اشخاص چه می گذرد؟
هرچه هست تنها نشستن سوژه ی عکس مبینِ تنهایی آزاردهنده و ناراحت کننده ای نیست،زیرا که المانی از اندوه و افسردگی در ژست او دیده نمی شودو حتا به گونه ای نگاه ژرف وی به دور دست غبطه انگیز و جذاب می باشد.
هارمونی موجود بین نیمکتها،فضای عکس و تقارنهای ارائه شده به اثر ظرافتی خاص و جلوه ای زیبا بخشیده،در ضمن انتخاب تم سیاه وسفید در ارائه مفهموم اثر و جلوه ی دراماتیک موضوع نقش بسیار موثری ایفا نموده است.
سپاس بابت اشتراک اثر و تبریک فراوان برای انتخاب به عنوان عکس برتر دوره
تیرگی های بالای کادرباعث میشود نگاه به سمت وسط کادر ، جائیکه داستان عکس در آن در جریان است هدایت شود . در آن محدوده چشم ناخواسته مجبور میشود بین نقاط روشنتر کادر بعنوان نقاط بصری ( که در واقع آدمهای نشسته روی نیمکت ها ) هستند رفت و آمد کند ، یک رفت و آمد دلنشین بصری برای درک داستان عکس.
یک عکس خوب ...همانطور که باید باشد...
تبریک جناب انصاریان
یک دیدگاه که ساده ترین دیدگاه است ، به موضوع تنهایی آن زن در مقابل آن زوج اشاره دارد، که یک تضاد زیبا ست .
زن سمت راست شاید در خیال خود به این فکر میکند که چگونه با این زوج که به نظر افرا شادی هستند ارتباط برقرار کند . ولی در این میان صندلی خالی وسط کادر ذهن را به فکر فرو می برد و جای خالی شوهر یا فرزند زن سمت راست را به تصویر می کشد .
به جناب انصاریان بابت این ارسال زیبا تبریک عرض میکنم
حس من از ای ثبت زیبا اینست که روزی همه چیز در دستان انسان است اما یه روزی میرسه که نه چیزی از دنیا داری نه چیزی از خودت واین دقیقا همان لحظه ایست که دیگر جسمی هم از انسان باقی نمانده وهمان نیمکت خالی به نمایش در مآید
تبریک میگم
ای والله جناب انصاریان.گل کاشتید